Role, które pozostają w sercu

Miałam szczęście i zaszczyt wcielić się w wiele niezwykłych postaci, ale kilka z nich zostawiło we mnie ślad szczególny – jako kobieta, śpiewaczka i człowiek.

🎭 Cleopatra w Julius Cäsar G. F. Händla – potężna, uwodzicielska, a zarazem dramatyczna.
🎭 Mimi i Musetta w La Bohème Pucciniego – dwie zupełnie różne kobiety, każda piękna i tragiczna na swój sposób.
🎭 Pamina w Czarodziejskim flecie Mozarta – pełna czystości i duchowej siły.
🎭 Roksana w Królu Rogerze Szymanowskiego – rola mistyczna i emocjonalnie wymagająca, ale jakże fascynująca.
🎭 Louise w operze G. Charpentiera – intensywna emocjonalnie podróż przez wolność, miłość i dramat.

To tylko kilka z wielu bohaterek, które miały szansę przemówić moim głosem. Każda z nich na swój sposób mnie uczyła, każda odkrywała inną stronę mojej wrażliwości.

Od oratoriów do wzruszeń

Równie bliskie mojemu sercu są oratoria, których duchowa głębia i muzyczna doskonałość potrafią poruszyć nawet najtwardsze serca.

🎼 Magnificat i Requiem Mozarta – monumentalne dzieła, które za każdym razem brzmią jak nowe odkrycie.
🎼 Stabat Mater Pergolesiego i Boccheriniego – liryczne, poruszające, boleśnie piękne.
🎼 Messias Händla – zawsze aktualny, zawsze wzniosły.
🎼 Ein deutsches Requiem Brahmsa – dzieło, które buduje most między życiem a śmiercią, pełne humanizmu i ukojenia.

Wielokrotnie miałam okazję prezentować te utwory na koncertach – i za każdym razem publiczność, tak samo jak ja, przeżywała je od nowa.

Uczniowie i scena – rodzina, która rośnie razem

Moja pasja nie kończy się na scenie – kocham uczyć. Prowadzę własną klasę śpiewu w Policealnym Studium Wokalno-Aktorskim im. Danuty Baduszkowej przy Teatrze Muzycznym w Gdyni – miejscu, które od lat wychowuje kolejne pokolenia utalentowanych artystów sceny muzycznej. To wyjątkowa szkoła, gdzie pasja spotyka się z profesjonalizmem, a nauka odbywa się w bezpośrednim kontakcie z żywym teatrem. Moi studenci mają możliwość nie tylko rozwijać swój warsztat wokalny i aktorski, ale też zdobywać doświadczenie sceniczne w realnych produkcjach. Praca z nimi to dla mnie ogromna radość – obserwowanie, jak z młodych, często nieśmiałych osób wyrastają świadomi, pewni siebie artyści, daje mi niesamowitą satysfakcję i wiarę w przyszłość polskiego teatru muzycznego.

Z dumą patrzę na tych, którzy “wyfrunęli spod moich skrzydeł” i dziś sami stoją na scenach – nie tylko w Polsce, ale i za granicą. To ogromna satysfakcja i motywacja, by dzielić się wiedzą dalej.

Teatr to nie tylko mury – to ludzie

To właśnie dlatego mówię o teatrze jako o moim drugim domu. To tu odnajduję bliskość, wsparcie, wspólnotę, wzruszenia i… czasem także śmiech do łez. Zarówno moi studenci, jak i współpracownicy tworzą atmosferę, której nie da się porównać z niczym innym. To rodzina, w której każdy ma swoje miejsce i każdy dźwięk, każdy gest, każda nuta – ma znaczenie.

Jeśli kiedykolwiek będziesz miał okazję przyjść na spektakl – zrób to. Być może poczujesz, choć na chwilę, ten wyjątkowy rytm, który sprawia, że scena staje się czymś więcej niż tylko deskami – staje się sercem. ❤️